1997-2001, na taśmie beta

 

Filmy dokumentalne

         

            Wszystkie te filmy są w języku polskim

         

W Polsce istnieje tradycja wspaniałych filmów dokumentalnych. Wielu słynnych reżyserów, by wspomnieć tylko nazwisko Krzysztofa Kieślowskiego, zaczynało od robienia dokumentów. Na naszym Festiwalu mieliśmy w ciągu kilku ostatnich lat okazje do obejrzenia wielu wspaniałych filmów dokumentalnych. Tegoroczne propozycje też nie powinny rozczarować!

 

 

Zestaw wyświetlany 9 listopada 2002, o 18:00 (razem 103 minuty)

 

Takiego pięknego syna urodziłam, reżyseria Marcina Koszałki (1999, 25')

Ten debiutancki film młodego reżysera, studenta szkoły filmowej w Katowicach ukazuje piekło codziennego życia rodzinnego na przykładzie jego własnej rodziny, w której "toksyczna matka" - niewątpliwie kochająca swego dorosłego syna - dręczy go nieustannym potokiem pretensji. Niektórzy twierdzą, że film przekracza dopuszczalne granice etyczne. Marcel Łoziński nazwał nawet autora matkobójcą. Wśród młodych widzów dokument ten stał się utworem kultowym; ich zdaniem taki utwór - ukazując sytuację powtarzającą się w tysiącach polskich domów - może wywołać zbiorowe katharsis.

Dokument...?, reżyseria Małgorzaty Szumowskiej (2001, 32')

Młoda kobieta zaprasza swoich przyjaciół do wystąpienia przed kamerą aby pozostawili zapis tak jak w książce pamiątkowej. Sprawa nie jest taka łatwa – osoby, które wiedzą o obecności kamery zachowują się nienaturalnie. W jakim stopniu dokument przedstawia prawdę o człowieku?

Arizona, reżyseria Ewy Borzęckiej (1997, 46')

 Grand Prix – Złoty Lajkonik na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Krakowie, 1997

Ewa Borzęcka stała się specjalistką od pokazywania w filmie ludzi najuboższych, odrzuconych przez nowy kapitalizm. W tym filmie ukazała beznadziejne, pozbawione perspektyw życie bezrobotnych mieszkańców dawnego Państwowego Gospodarstwa Rolnego (polska wersja obowiązującego w bloku państw komunistycznych rolnictwa skolektywizowanego), nie przystosowanych do życia w warunkach kapitalizmu. Tytułowa Arizona to nazwa najtańszego wina, które dla takich ludzi jak bohaterowie filmu bywa dziś jedynym sposobem ucieczki od rzeczywistości.

 

 

Zestaw wyświetlany 10 listopada 2002, o 15:30 (razem 117 minuty)

 

Bara Bara, reżyseria Marii Zmarz-Koczanowicz (1997, 55')

Marię Zmarz-Koczanowicz, specjalizującą się w "dokumencie socjologicznym", wyróżnia tematyczna różnorodność. Ten film to ironiczny esej, badający przyczyny popularności disco polo, tandetnego nurtu muzyki rozrywkowej.

 

Świat moich wujków, reżyseria Krzysztofa Magowskiego (2001, 34')

Nagroda specjalna - Brązowy Lajkonik na  Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Krakowie, 2001

Bohaterowie filmu – starsi bracia Doerffer –  robią film dokumentalny o wspomnieniach ze swojej młodości (okres międzywojenny), w tym zapisując sprawy banalne jak i te, które uważają za krytyczne. Widzimy posiadłość rodziny szlacheckiej w całym bogactwie i wspaniałości.

 

Maszer, reżyseria Beaty Hyży (2001, 28')

Jest to filmowa opowieść o prawie do marzeń, zrozumieniu i wytrwałości. O przedziwnym związku ludzi i zwierząt, które może mieć działanie terapeutyczne. O akceptacji i prawdziwej przyjaźni, która może czynić cuda. O miłości.